Zelzele bölgesinde birkaç hafta yaşayabilen balık fanusta 100 gün hayatta kaldı!

İkinci sarsıntının merkezi Elbistan’da yaşayan Tat ailesi, tek çocukları Enes’in isteği üzerine meskenlerinde beslemek üzere yaklaşık 1 yıl evvel Japon balığı aldı. Cam fanusta baktıkları balığa ‘Necati’ ismini veren aile, 6 Şubat’taki Pazarcık merkezli sarsıntıya, Cumhuriyet Mahallesi’ndeki konutlarında yakalandı. Birinci sarsıntının akabinde dışarı çıkan aile, tıpkı gün 13.24’teki 7,6 büyüklüğündeki sarsıntısı de atlatınca hasar alan konutlarına giremedi. Aile, ne eşyalarını ne de balıklarını almak için 6.kattaki dairelerine çıkamadı.

Balığın yemsiz kalıp öleceğini düşünen Enes, anne ve babasından itfaiyeye haber vermesini istese de, aile Ağrı’daki yakınlarının yanına gitti. Enes’in, balığından ayrılmanın hüznü ise hiç eksilmedi. Aile, balığın o soğuk ortamda yem yemeden ve suyu değişmeden hayatta kalamayacağı gerçeğini kabullenmeye çalıştı. Zelzeleden 100 gün sonra konutlarına geri dönen aile fertlerinin birinci işi, mutfak masası üzerindeki küçük fanustaki balığa bakmak oldu. Anne Ayşe ve oğlu Enes, fanusu denetim ettiklerinde gözlerine inanamadı. Balığın hayatta olduğunu fark eden anne Ayşe Tat, ölmek üzere olan balığa çabucak yem verdi. Balık bir müddet sonra fanusun içerisinde yüzmeye başladı.

“YAŞAMASI BENİ ÇOK KEYİFLİ ETTİ”

1 yıldır gözü üzere baktığı Necati’ye tekrar kavuşmanın memnunluğunu yaşayan küçük Enes, “Depremden sonra en çok balığımı merak ediyordum. Gelince birinci evvel balığıma koştum. Onu canlı görünce de çok sevindim. Yaşaması beni çok memnun etti” dedi.

İkinci zelzelenin akabinde Ağrı’ya gittiklerini ve konutlarından hiçbir şey alamadıklarını hatırlatan Anne Ayşe Tat ise, oğlunun, balığını almak için itfaiyeden yardım istemeleri gerektiğini söylemesine karşın üst çıkamadıklarını kaydetti.

Anne Tat, “İlk zelzeleden sonra konutumuzdan ayrıldık. Enes’in bir yıldır baktığı Necati ismini verdiğimiz balığı da almadık. Oğlum birinci olarak Necati’yi neden almadık dedi. Tekrar girip alacağımızı söyledim ancak ikinci zelzelesi yaşadık. Bu nedenle konuta giremedik. Oğlum, ‘Necati yaşıyordu, itfaiyeyi çağır’ diye ağladı. Lakin Necati’yi alamadık. Zelzeleden sonra da Ağrı’ya gittik. Bu mühlet zarfında Necati’ye bakacak kimse yoktu. Ailem de öteki kente gitmişti. Oğlum, orada da ağlamaya devam etti. Yapacak bir şeyin olmadığını söyledim oğluma. 3 aydır da konutumuza hiç dönmemiştik. Konuta geleli iki gün oluyor. Kapıdan birinci girdiğimizde Necati öldü diye düşünüyordum. Enes, gitti Necati’ye baktı ve ‘yaşıyor’ dedi. İnanamadım yaşadığına. Gözlerimle gördüğümde ise sevindik ve keyifli olduk. Rızkı veren de vadeyi veren de Allah” halinde konuştu.

Japon balıklarının, yem yemediği vakit 4 gün yaşayabildiğini anlatan anne Ayşe Tat, “Bunlar çok nazik canlılar. Olağanda 4 gün yaşayabildiklerini biliyorum. 3 aylık mühlet zarfında yem yememiş, bakımı yapılmamış. Suyu da yarıya inmiş. Geldiğimizde yüzgeci havadaymış. Allah’tan umut kesilmeyecek. Enes, artık Necati’nin başından ayrılmıyor. Gidersek de Necati’yi yanımızdan ayırmayacağız. Bu, bize Allah’ın bir ikramı oldu” sözlerini kullandı.